|
waar geen huizen meer zijn
waren ze alleen
de zon gefilterd een net van
berusting om haar hoofd
aan het einde van het dorp
leven de varkens voor zichzelf
en zij luisteren naar dit zelf
waar het water de wortels van de
bomen raakt en er kleine takken
voor de vogels zijn
op de weg naar het dorp is de wind
nu het avond wordt heel stil
heeft de rode gloed zich over hen
uitgelegd
alsof alle dieren zullen slapen
en de doorgang in de verte
naar het andere veld
de verte blijft
's nachts staan ze op met scherpe armen
naar huis
|
